Cando a fe precede ao nome

Moito antes de que aparecese esta advocación, os documentos medievais falan unha e outra vez de Santa María de Lugo. Reis, raíñas, bispos, nobres e particulares encomendan a ela as súas vidas, as súas familias e os seus bens. Aínda non invocan á Virxe dos Ollos Grandes, pero xa acoden a María coa confianza de quen se sabe baixo a protección dunha nai.

Os pergamiños conservados no Arquivo da Catedral permiten seguir o rastro desa devoción desde os primeiros séculos medievais. Privilexios reais, doazóns, testamentos e fundacións piadosas mostran que a presenza de María formaba parte da vida relixiosa e social da cidade.

Cando eses documentos falan de Santa María, non sempre se refiren a unha imaxe concreta. Falan, sobre todo, da Catedral, dedicada desde as súas orixes á Asunción da Virxe, e do especial vínculo que os lucenses mantiñan con ela.