Xunto aos grandes benfeitores aparecen decenas de doantes anónimos: persoas que entregaron uns poucos reais, deixaron unha manda no seu testamento ou depositaron unha pequena esmola.

A contía de cada achega era secundaria. O verdadeiramente importante era o desexo de participar nunha obra que os lucenses sentían como propia e que había de expresar a súa devoción á Virxe.

A capela da Virxe dos Ollos Grandes non naceu unicamente do talento de grandes artistas nin da xenerosidade duns poucos benfeitores. Tras o seu esplendor atópase tamén a contribución humilde de innumerables persoas cuxos nomes, en moitos casos, non chegaron ata nós.