Dunha obra que se le coa mirada
É unha única obra na que arquitectura, escultura, pintura, luz e inscricións forman parte dun mesmo proxecto. Cada elemento só adquire todo o seu sentido cando se contempla xunto aos demais.
Como un libro escrito con pedra, madeira, cor e luz.
As súas páxinas non se pasan coas mans. Percórrense coa mirada.
Cada escultura presenta unha personaxe. Cada pintura desenvolve un episodio. Cada inscrición axuda a interpretar o que estamos a ver. Mesmo a propia arquitectura conduce a mirada cara ao centro do conxunto.
A capela foi concibida para expresar a fe a través da arte. Esa forma de entender a arquitectura era propia do Barroco. Tras o Concilio de Trento, as igrexas comezaron a concibirse como auténticos libros da fe, onde arquitectura, escultura e pintura formaban un único discurso para transmitir a mensaxe cristiá.
Durante séculos, esa linguaxe resultaba familiar.
Hoxe seguimos admirando a beleza da capela, pero perdemos moitas das claves para comprendela...
O libro, con todo, segue aberto.
Só hai que aprender a ler o que nos está contando.
Desliza para explorar ou baixa para continuar
Cando a fe precede o nome
→
Máis ca uns ollos grandes
→
Estivo sempre aí?
→
Por que é barroca?
→
Que transformou a catedral
→
A fe que ergueu unha capela
→
Unha obra que se le coa mirada
→
A salvación escrita con símbolos
→
Os símbolos
→
Por que se fai agora?
→
Tres retos, unha obra
→
Restaurar non é volver pintar
→
O que a restauración pode devolvernos
→
Que revelarán as obras?
→La salvación escrita con símbolos