Restaurar a capela da Virxe dos Ollos Grandes supón enfrontarse a unha obra especialmente complexa.
Como explica Vania López, directora técnica do Centro de Conservación e Restauración San Martín, son en realidade «tres restauracións nunha»: a arquitectura da capela, o gran baldaquino barroco e a propia imaxe da Virxe.
Tres elementos moi diferentes que requiren tamén formas distintas de intervir.
A pedra da arquitectura presenta problemas relacionados coa humidade, os sales e algunhas actuacións realizadas durante o século XX.
O baldaquino, de madeira tallada, dourada e policromada, presenta necesidades de conservación completamente diferentes.
E, no centro de todo, a imaxe medieval da Virxe esixe un tratamento específico e especialmente coidadoso.
Por iso, o proxecto contempla actuacións diferenciadas para cada unha destas partes. Pero o verdadeiro reto está en intervir sobre cada unha sen perder de vista o conxunto.
Unha intervención integral
Porque arquitectura, baldaquino e imaxe non se contemplan como obras illadas.
Xuntos forman o espazo que durante case tres séculos acolleu a devoción á Virxe dos Ollos Grandes.
Detalles da intervención
